લેખક : સંજય રૈયાણી આજના આંધળી દોટ અને અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાની મથામણવાળા વિશ્વમાં, આ લેખ વાચકોને માનવ અસ્તિત્વના મૂળભૂત પ્રશ્ન પર વિચાર કરવા પ્રેરે છે. ભાગ ૧ આપણી સામાન્ય જીવનશૈલીને પડકારે છે અને પ્રશ્ન કરે છે કે શું માત્ર જીવતા રહેવું એ જ મનુષ્ય તરીકે પૂરતું છે?લેખ:મોટાભાગના લોકો જીવનમાં એક જ નિશ્ચિત ક્રમ અનુસરે છે:અભ્યાસ કરવો, પૈસા કમાવવા, લગ્ન કરવા અને ઠરીઠામ થવું.આ માર્ગ સામાન્ય છે અને આપણને જીવતા રહેવામાં મદદ કરે છે.પરંતુ માત્ર જીવતા રહેવું (Survival) એ માનવ જીવનનો ઉદ્દેશ્ય હોઈ શકે નહીં.દરેક વ્યક્તિએ એક મહત્વનો પ્રશ્ન પૂછવો જોઈએ:આ સફર કેવી રીતે અર્થપૂર્ણ, હેતુપૂર્ણ અને પ્રભાવશાળી બની શકે?જો માત્ર પૈસા કમાવવા માટે કારકિર્દી બનાવવી એ જ લક્ષ્ય હોય, તો તે એક છીછરો ઉદ્દેશ્ય છે.જો લગ્નને માત્ર શારીરિક જરૂરિયાતો અને પ્રજનન માટે જ જોવામાં આવે, તો તે અત્યંત સંકુચિત દૃષ્ટિકોણ છે.જો શિક્ષણનો હેતુ માત્ર નોકરી મેળવવી અને ઘર ચલાવવાનો હોય, તો તે અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાની વિચારધારાથી વિશેષ કંઈ નથી.પ્રાણીઓ પણ ખાવા માટે, જીવવા માટે અને પોતાના વંશને સુરક્ષિત કરવા માટે જીવે છે.જો માનવ જીવન પણ આ જ ચક્રમાં સીમિત થઈ જાય, તો પ્રાણી અને મનુષ્ય વચ્ચે વાસ્તવિક તફાવત શું?આપણે ઘણીવાર ભૂલી જઈએ છીએ કે આપણે મનુષ્ય છીએ, જે બુદ્ધિ, જાગૃતિ અને જીવિત રહેવાની મર્યાદાથી બહાર વિચારવાની ક્ષમતા ધરાવે છે.માનવ જીવનને ઈશ્વરનું શ્રેષ્ઠ સર્જન માનવામાં આવે છે, જે માત્ર જીવવા માટે નહીં - પણ ઉમદા હેતુ સાથે જીવવા માટે છે.(ક્રમશઃ...) Part 2, appearing in our next article.
.jpg)
